هوشنگ میرزایی در سال 1350 در شهرستان کوهدشت بدنیا آمد . او تحصیلات متوسطه را در سال 1369 در کوهدشت به پایان برد و در سال 1370 وارد دانشکده صداوسیما شد   میرزایی در رشته کارگردانی تلویزیون در سال 1376 از دانشکده  صدا وسیما فارغ التحصیل شد . تنها حاصل و ثمره دوران تحصیل در دانشکده صداو سیما علاقمندی و یادگیری نقاشی زیر نظر استاد یعقوب عمامه پیچ و ساخت پایان نامه مستند زنان خرمشهر بود که درششمین جشنواره منطقه ای سینمای جوانان منطقه 3 کشور سنندج  جایزه بهترین فیلم جشنواره را گرفت و یکی از آثار نقاشی و نقش برجسته هوشنگ میرزایی هم با عنوان کفشهایم کو به بخش مسابقه دومین جشنواره تجسمی دانشجویان رشته های هنری موزه هنرهای معاصر تهران راه یافت . زمینه علاقمندی هوشنگ میرزایی به فیلمسازی ریشه در ادبیات و تئاتر های دبیرستانی داشت و در جشنواره سراسری فرهنگی و هنری دانش آموزی اردوگاه  میرزا کوچک خان رامسر اولین جایزه اش را  بعنوان بهترین منتقد دانش آموز تئاتر از دست استاد داوود کیانیان گرفت . هوشنگ میرزایی در بعضی از جلسات داستان نویسی که با رضا ارژنک ، محمد حسن شهسواری و یعقوب یادعلی در خوابگاه امیرآباد برگزار می گردید بصورت جدی وارد فعالیت های بازنویسی نثر برای بنیاد حفظ آثار جنگ گردید که بعد از چاپ و بازنویسی کتاب خاطرات مردان جنگ به مطالعه ادبیات داستانی روی آورد . هوشنگ میرزایی بعد از پایان خدمت سربازی در سال 1379 فیلم کوتاه مستند 16 م م سازنه را به تهیه کنندگی انجمن سینمای جوانان ایران ساخت اما از طرف انجمن کمترین توجهی به این فیلم  مستند نشد. فیلم  سازنه با پی گیری های شخصی و ارسال آن توسط سازنده به بخش مسابقه جشنواره های معتبری نظیر تامپره در کشور فنلاند و جشنواره بیلبائو و جشنواره معتبر فیلمهای کوتاه جهان تورنتو راه یافت اما موفقیت های فیلم سازنه کمکی به دیده شدن میرزایی از طرف مدیران سینمای جوانان ننمود و او نتوانست در سینمای جوانان و در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی فیلمی بسازد . فیلم سازنه بعنوان اولین تجربه فیلمساز در دومین جشنواره سراسری سینمای مستند کیش جایزه بهترین فیلم اول را گرفت . این فیلم با کمترین برآورد سینمای جوانان و با مبلغ 600 هزار تومان و 7 حلقه نگاتیو کهنه ساخته شد اما به یکی از آثار موفق سینمای جوانان ایران در عرصه رقابت های داخلی و خارجی تبدیل گردید و هوشنگ میرزایی را وارد لیست فیلمسازان موفق سینمای جوان در سال 79 نمود او به همراه 22 فیلمساز جوان موفق دیگر انجمن موفق به  دریافت لوح تقدیر از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی آقای مسجد جامعی گردید. میرزایی در حسرت ساخت فیلم کوتاه 35 م م مدت 3 سال از عمرش را پشت در بسته اطاق مدیران انجمن سینمای جوانان به ناکامی گذراند و هیچ وقت قراردادی با او بسته نشد .

با حمایت سازمان سینمایی فجر و به تهیه کنندگی عبدالرضا ساعتچی فرد فیلم روناک دومین تجربه مستند هوشنگ میرزایی ساخته شد و با وجودی که این فیلم در بخش مسابقه جشنواره های معتبری نظیر هات داکس کاندا ، شفیلد انگلستان و جشنواره پزارو ایتالیا و دهها جشنواره معتبر دیگر پذیرفته شد اما در جشنواره سینمای حقیقت و جشنواره سینمای جوانان این فیلم رد شد . هوشنگ میرزایی بعد از ناامیدی کامل از مدیران سینمای جوان و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی سومین فیلمش را با عنوان من عبدالواحد اسماعیل پور هستم بصورت مستقل ساخت که این فیلم نیز مانند سایر ساخته های او در جشنواره های معتبر داخلی و خارجی جوایزی را برای سینمای ایران به ارمغان آورد . با وجودی که هوشنگ میرزایی به نسبت فیلمسازان  هم نسل خود فیلمهای کمتری ساخته اما سه فیلم روناک ، سازنه و من عبدالواحد اسماعیل پور هستم ( چیزی شبیه چشمهایم ) به همراه پایان نامه تحصیلی اش زنان خرمشهر حضور ها و جوایز بیشماری را برای او به ارمغان آورده اند اما تاکنون حمایتی از او به عمل نیامده است .